Van stagiair bij Squla naar carrièrecoach bij JINC

Hoe ziet jouw leven eruit na het vmbo? Tijdens mijn eerste gesprekken als carrièrecoach bij JINC leverde die vraag heel verschillende antwoorden op. Sommige leerlingen vertelden over plannen die ze thuis al uitgebreid hadden besproken. Anderen gaven aan dat het daar thuis minder over ging en wisten nog niet goed wat ze wilden. Dat maakte me nieuwsgierig: met wie denken ze na over hun toekomst en wat hebben ze nodig om verder te kunnen?

Ik ben Mare en loop sinds twee maanden stage bij Squla. Met mijn achtergrond in pedagogische wetenschappen ben ik geïnteresseerd in hoe kinderen en jongeren zich ontwikkelen en welke begeleiding hen daarbij kan helpen. Toen ik vanuit Squla de mogelijkheid kreeg om mee te doen als carrièrecoach bij JINC, was ik dan ook meteen enthousiast. In deze blog neem ik je mee in mijn eerste ervaringen!

Jongeren helpen hun mogelijkheden te ontdekken

JINC is een stichting die zich inzet voor kansengelijkheid en jongeren helpt op weg naar een goede start op de arbeidsmarkt. Via verschillende projecten maken jongeren kennis met de wereld van werk. Binnen het programma Carrière Coach begeleiden professionals leerlingen bij het ontdekken van hun kwaliteiten en het kiezen van een passende vervolgopleiding.

Waar krijgen ze energie van, op school en daarbuiten? Welke vakken gaan hun goed en welke vinden ze interessant? Ook praat je over kwaliteiten die ze zelf misschien minder snel opmerken, maar waar ze bijvoorbeeld weleens een compliment over krijgen. Vanuit die gesprekken verken je samen passende opleidingen en zoek je naar open dagen waar ze zelf de sfeer kunnen proeven.

Eerst zelf leren over coachen

De eerste bijeenkomst was een briefing voor de coaches. We kregen uitleg over het verloop van de bijeenkomsten en wat we konden verwachten. Daarbij was ook aandacht voor situaties die je als coach kunt tegenkomen.

Niet iedere leerling heeft meteen zin om met een volwassene over de toekomst te praten. Hoe maak je dan contact en geef je iemand de ruimte om na te denken? Tijdens de briefing bespraken we ook praktische situaties. Wat doe je bijvoorbeeld als een leerling met een capuchon op binnenkomt? De begeleiders gaven aan dat je de leerling dan gerust vriendelijk kunt verzoeken de capuchon af te doen. Zo werd duidelijk dat je als coach begrip kunt tonen en tegelijkertijd mag aangeven wat je prettig vindt in het contact. Het was fijn om zulke situaties vooraf te bespreken, zodat ik een idee had hoe ik daar als coach mee om kon gaan en met realistische verwachtingen aan het traject kon beginnen.

Wat ik ook leuk vond, was de verscheidenheid aan deelnemers. Sommige coaches deden mee vanuit hun bedrijf, anderen waren via bekenden bij JINC terechtgekomen of wilden zich inzetten omdat het initiatief hen aansprak. Iedereen bracht een eigen achtergrond en ervaring mee.

Kennismaken met de leerlingen

Tijdens de tweede bijeenkomst maakte ik kennis met de leerlingen uit het vierde leerjaar van vmbo-t die ik ga begeleiden. Het viel mij meteen op hoe verschillend hun vertrekpunten waren.

Sommige leerlingen hadden al een concreet beeld van wat ze wilden doen en vertelden dat ze daar thuis met hun ouders over spraken. Andere leerlingen gaven aan dat het thuis minder ter sprake kwam en hadden nog weinig zicht op hun volgende stap. Die kennismaking liet mij zien hoe belangrijk het is om bij iedere leerling afzonderlijk aan te sluiten.

Na een gesprek over hun interesses en kwaliteiten maakten we de stap naar concrete opleidingen. Samen bekeken we op de website van het ROC welke mbo-opleidingen daarbij konden aansluiten. We lazen wat de opleidingen inhielden en bespraken wat hen daarin wel of juist minder aansprak. Zo kregen de leerlingen een duidelijker beeld van de mogelijkheden.

Daarna keken we hoe ze zelf verder konden kennismaken met een opleiding. Wanneer zijn de open dagen? Moet je je daarvoor aanmelden? En hoe kom je er met het openbaar vervoer? Door ook die praktische zaken samen uit te zoeken, werd een bezoek aan een open dag een concretere volgende stap.

Ieder op een eigen tempo

Wat mij bijbleef, was hoe het enthousiasme bij sommige leerlingen groeide toen we samen opleidingen bekeken. Ik ben benieuwd wat er van die eerste ideeën blijft hangen en of een bezoek aan een open dag nieuwe inzichten oplevert.

De volgende keer wil ik terugkomen op wat we samen hebben uitgezocht. Hebben ze verder gekeken of zijn ze ergens tegenaan gelopen? Dat biedt ook ruimte om te bespreken waar ze nog hulp bij kunnen gebruiken, of dat nu gaat om twijfels over een opleiding of het plannen van een bezoek.

Daarnaast kijk ik ernaar uit om de leerlingen beter te leren kennen. Hun verhalen over thuis en school geven mij meer inzicht in wat hen bezighoudt en hoe zij naar hun toekomst kijken. Het lijkt mij waardevol dat ze daarover ook met iemand buiten hun dagelijkse omgeving kunnen praten, zonder meteen een antwoord te hoeven hebben.